Eğitimdir ki, bir ulusu ya hür, bağımsız, şanlı, yüksek bir toplum halinde yaşatır, ya da bir ulusu  esaret ve sefalete terk eder.

Bu sözü düşündüm. Ben bu sözü seçtim. Çünkü bizi anlatıyordu. Biz bir toplumuz, bölünmez bir bütünü oluştururuz. Ta ki sen kendini bundan soyutlayana kadar...

- Ey genç ne dedin sen böyle ?

- Bir dernek kuruldu. Adına da YÜKSEK ÖĞRENİMİ DESTEKLEME DERNEĞİ dediler. Amaç belirlediler ve bu doğrultuda gitmeye karar verdiler. Ben mi ? Evet ben de bu doğrultuda gitmeye karar verdim. Çünkü benim kendi memleketimeydi bu görev. Düşündüm kelimesi böylesine derin bir konuda saçma kalırdı. Düşünmeden evet dedim gitmem gereken bu yol için. Ben ne alanı tanırım ne de satanı ben bir tek Arhavi'yi tanırım. Bilirim Arhavi'nin ne istediğini. En başından beri Arhavi bir üniversite, bir yüksekokul istedi. Nedeni basitti. Türkiye haritasında bende olayım istedi. Haksız da sayılmazdı. Çünkü o haritada Arhavi'nin de bir yeri vardı. Yapmayın halkınıza bunu, yapmayın Arhavi'ye bunu, biz okul istiyoruz, biz eğitim istiyoruz, biz herşeyden önce doğup büyüdüğümüz memleketimizi kültür seviyesinin çok ama çok üstünde görmek istiyoruz, modern bir Arhavi istiyoruz, ve biz yaşanılabilir bir Arhavi istiyoruz... dedim.

Benim ATAM diyor ki,

Türkiye' nin eğitim ve öğretim tutumunu her katında, tam bir açlıkla hiçbir teretdüde yer vermeden saptamak ve uygulamak gerekir; bu tutum, her anlamıyla ulusal bir nitelikte olacaktır.

Lütfen duyarlı olalım bu konuda. Yaşadığımız toprağa sahip çıkmamız gerekiyor. Arhavi insanı kültürlüdür, seviyelidir, saygılıdır bu benliklerimizi koruyalım. Yaşadığımız toprağı koruyalım. Bu Arhavi ' nin son şansı olabilir.

Benim ATAM diyor ki,

Bir milletin kültürü yükseldikçe kişisel hürriyetin uygulama sahaları genişler ve çoğalır.

Kendini Atatürkçü sanan insanlar yazık. Atam kimlere bıraktığını bilseydi, uğrunda bu kadar kan dökülen vatanı, bu insanların elinde görseydi bırakamazdı, bırakmazdı.